آخرین ستاره

مؤسس مذهب شيعه:

به شهادت تاريخ و گواه اخبار و روايات فراواني پيامبر اكرم(ص)، اسلام و آخرين آيين بشريت را به فرمان خداوند، منوط به ولايت مولي الموحدين علي بن ابي طالب(ع) معرفي مي كند و سرنوشت نيك فرجام مكتب حرا را به مذهب زلال بركة غدير پيوند مي زند. و با طنين رساي:
(( يا عَلي! أنْتَ وَ شيعَتُكَ هُمُ الْفائزوُنَ ))
(( اي علي! تو و شيعيانت رستگار هستيد. )) (2)
اسلامِ رستگاران را تشيع، و با نداي محكم:
(( يا عَلي! أنْتَ وَ شيعَتُكَ هُمْ خَيْرُ الْبَريَّه ))
(( اي علي! تو وشيعيانت بهترين مردم هستيد. )) (3)
بهترين مردم را شيعيان اعلام مي دارد.
پيامبري كه از نزد خود سخن نميگويد و هر آنچه ميگويد وحيي است كه از جانب خداوند تبارك و تعالي بر او نازل ميشود (4)، بارها و بارها بر فراز مناره گيتي، گوشت و خون علي(ع) را گوشت و خون خود معرفي مينمايد (5) و پيروان واقعي او را مطيعان مكتب خويش قلمداد مي كند؛ و به اين ترتيب مذهب شيعه را به عنوان مذهب مسلمانان حقيقي بر لوح تاريخ ثبت مي كند؛ و خود پرچمدار آن مي گردد.

وظيفة مسلمانان:

اسلام، بهترين و كاملترين نعمت خداوند بر مسلمانان مي باشد كه يكايك مسلمانان را با عقايد و آداب والاي خويش همچون دانه هاي زنجير به يكديگر متصل مي كند. اين زنجيره الهي گاه مرزهاي جغرافيايي و تاريخي را در هم مي نوردد و انسانهاي بيشماري را درون دايرة اسلام و حول اين مركز – ولايت اميرالمؤمنين(ع) - جمع مي كند و چه بسا اين افراد در طولِ عمرِ خويش يكديگر را نديده و پس از آن نيز نبينند اما همين اجتماعِ قلبها و هم عقيده بودن آنها بسياري از دعاها و درودهاي بي كران آنان را نثار يكديگر ميسازد.
پس چه بهتر كه اكنون نيز مسلمانان با اجتماع بر اسلام راستين، كه مركز ثقل امت پيامبر(ص) است به سوي كمال و سعادت دنيوي و اخروي حركت كنند.

نقاط اشتراك مذاهب:

گاه براي ايجاد وحدت ميان فرقه هاي مختلف اسلامي اعم از شيعه و سني سخن از عوامل و مسائلي به ميان مي آيد كه نه تنها ماية وحدت نيست، كه سبب تفرقه و علت گمراهي نيز به حساب مي آيد.
اگر ما مسلمانان خواهان پيامبر(ص) هستيم و به قرآن اعتقاد راسخ داريم و هرگز به خود اجازة چون و چرا كردن در دستورهای خدا و پيامبر او را نمي دهيم، بايد به دستورات او در ميان امت گوش جان سپرده و آنها را برنامه زندگي خويش قرار دهيم.
پيدا كردن نقاط مشترك ميان مذاهب به منظور تقريب آنها به يكديگر از چند جهت داراي اشكال عمده است: 
۱- پيروان هيچ مذهبي حاضر به از دست دادن بخشي از اعتقادات خود، در نقاطي كه با مذاهب ديگر داراي اختلاف هستند، نيستند. 
۲- پيدا كردن نقاط مشترك ميان مذاهب؛ و بالطبع، رها كردن نقاط اختلاف؛ مذهب جديدي با نقاط تاريك و روشن بسياري ايجاد مي نمايد و اين به خودي خود دردي را دوا نميكند و مشكلي را از جامعه انساني حل نمي كند. چرا كه مذهب ايجاد شده صرفاً براي رضايت خاطر پيروان آن فرقه ها تأسيس شده و ديگر داراي دستورات كامل در تمام شؤون زندگي نخواهد بود.
۳-هدف نهاييِ دين كه نشان دادن راه حق و حقيقت مي باشد، نابود مي گردد. طبيعي است مذهبي كه براي رضايت عده اي بعضي از دستورات آن حذف گرديده و يا تعدادي تكليف به آن اضافه شده ديگر راه حقيقي را نشان نخواهد داد و كاروان بشري و پيروان خود را به سوي هلاكت و نيستي سوق خواهد داد.

محور وحدت چيست؟

ما مسلمانان عقيده بر كامل بودن اسلام به معناي واقعي آن داريم و بر اين مسئله نيز متفقيم كه اسلام از هيچ مسئله اي فروگذار نكرده و براي زواياي مختلف زندگي انسانها آداب و احكام خاصي دارد؛ و همه به اين حقيقت معترفيم كه طبق آيات كريمه قرآن، هيچ مسلماني حق دخالت در احكام صادره از طرف خدا و رسول(ص) را ندارد و در اين مورد مسلمانان هيچ گونه اختياري از خويش ندارند. (6) و دستورات رسيده از ناحيه قدس الهي را به گوش جان شنيده و اطاعت ميكنند.
يكي از مواردي كه خداوند در قرآن كريم به آن حكم نموده و مسلمانان را به آن امر مي نمايد، تمسك و چنگ زدن به ريسمان محكم الهي است كه همان محور وحدت مسلمانان است. در آنجا كه ميفرمايد:
(( وَاعْتَصِموُا بِحَبْلِ اللهِ جَميعًا وَ لا تَفَرَّقوُا ))
(( و همگي به ريسمان استوار خداوند چنگ بزنيد و پراكنده نشويد.)) (7)
دراخبار و روايات متعددي كه از فريقين ( شيعه و سني ) رسيده است، از پيامبر اكرم(ص) نقل شده: ريسمان استوار خداوند و حبل متين الهي كه بايد مردم به او پناه آورند و از پيرامون او متفرق نگردند، (( اميرمؤمنان حضرت علي(ع) )) مي باشد. بنابراين، مسلمانان بايد با اجتماع و عقيده بر ولايت و محبت وي، به عنوان (( حبل الله))، اين فرمان خداوند را سر لوحه اعمال و وظايف مذهبي خويش قرار دهند و به دستورات قرآن و آيين اسلام جامه عمل بپوشانند كاملاً آشكار است كه كساني مسلمان واقعي محسوب ميشوند كه اسلام را پذيرفته، به قرآن احترام گذاشته و به اوامر و نواهي پيامبرخدا(ص) عمل كنند يعني به ولايت امير مؤمنان حضرت علي(ع) گردن نهند.
گفتني است كه اسلام پيوسته تكامل خود را وابسته به نعمت ولايت علي ابن ابيطالب(ع) ميداند    (9) و در آيات فراواني از كتاب جاوداني خويش، مردم را به سوي او ارجاع داده و بر ضرورت عقيده به ولايت او هشدار داده است. (10)

پي نوشتها:

                      از منابع شيعه **********ا********از منابع اهل سنت

۱- سوره شوري آيه 23. مفاتيح الجنان دعاي ندبه.

۱-الدرالمنثور، ج6، ص7. تفسير خازن، ج4  ص 94. فرائد السمطين، ج ا، باب2.
۲-عيون اخبار الرضا ج 2 ص 78 ح 201. ۲

۲- مناقب، ص66؛ تذكرة خواص الائمه ص 31 ؛ فرائد السمطين، ج1، باب1.
۳-تفسير جامع، ج7، ص 466؛ تفسير انوار درخشان، ج 18، ص 248.     

۳- تفسير طبري، ج 30؛ كنز العمال، ج6،ص 403؛ الدر المنثور، ج6، ص 379.
۴-سوره نجم آيه 3.                              

۵-مفاتيح الجنان، دعاي ندبه.                

۵- تاريخ خطيب بغدادي، ج 14، ص321؛ كفايه الطالب، ص 135 
۶- سوره احزاب آيه 36.                           
۷-سوره آل عمران آيه 103.                      
۸-تفسير جامع، ج1، ص 466. تفسير اثني عشر، ج2، ص 194.          

۸- صواعق المحرقه، ص 93؛ ينابيع الموده ص 118 و 119.
۹-سوره مائده آيه 3.                                 

۹-سوره مائده آيه 3؛ تفسير در مناقب، ص 80؛ و مقتل الحسين، ج1، ص 47. 

۱۰-به اکثر کتاب های شیعیان مراجعه بفرمایید.      
۱۰-به عنوان نمونه مراجعه كنيد به:           

تفسير آيات 43 و 55  سوره نحل و 55 سوره نساء و 55 سوره مائده در:

 فرائد السمطين و سوره مائده آيه 55 در ينابيع الموده ص 114.