آخرین ستاره

1-امیرالمومنین(ع) در خطبه 2 نهج البلاغه می فرمایند:

(( لا یقاس بآل محمد من هذه الامه احد و لا یسوی بهم من جرت نعمتهم علیه ابدا. هم اساس

 الدین و عماد الیقین الیهم یفیء الغالی و بهم یلحق التالی و لهم خصائص حق الولایه و فیهم

 الوصیه و الوراثه. الآن اذ رجع الحق الی اهله و نقل الی منتقله. ))

مرحوم سید رضی این خطبه را مربوطبه بعد از جنگ صفین می دانداما ابن ابی الحدید آن را

 مربوط به ابتدای خلافت آن حضرت می داند.

 ترجمه:

(( هیچ کس از این امت با خاندان رسول اکرم مقایسه نشود و آن که نعمت این خاندان دائما بر

 او جاری است، با آن ها مساوی شمرده نمی شود. ایشان اساس و پایه دین و استوانه و ستون

 یقین هستند.

پیش افتادگان ( از حق ) به ایشان بازگشته، واماندگان به این ها ملحق می شوند، صفات حق

 ولایت تنها برای ایشان است. و وصیت و وراثت رسول خدا فقط در میان آن ها است. اکنون

 زمانی است که حق به اهلش بازگشته و به جایی که از آن جابه جا شده منتقل شده است. ))

 نکات مهم خطبه:

الف: هیچ کس با آل پیامبر مقایسه نمی شود.

ب: اساس و پایه دین، خاندان پیامبر هستند.

ج: ولایت بر امت، مختص آل پیامبر است. ( حق الولایه )

د: وصی پیامبر بودن شأن آنان است. ( فیهم الوصیه )

ه: آل پیامبر تنها وارثان پیامبر هستند.

و: خلافت قبل از امیرمومنان، از مکان اصلی خود جابه جا شده بود.

ی: زمانی که خلافت به امیر مومنان بازگشت زمانی است که حق به اهلش بازگشته است.

توضیح:

حضرت علی (ع) در این خطبه به صراحت دوران پیش از حکومت خودش را باطل می داند

 و لذا مبنای آن را - که همان شورایی بودن است - باطل می شمرد و حق ولایت را برای

 خاندان گرامی پیامبر اکرم(ص) ثابت دانسته، منشأ آن را چیزی غیر از رأی و انتخاب می

 داند که مختصر اطلاعی ازشخصیت امیرالمومنین(ع)، الهی بودن آن را بر هر منصفی

آشکار خواهد کرد.

1-امیرالمومنین(ع) در خطبه ۶ نهج البلاغه می فرمایند:

و من کلام له لما اشیر علیه بان لا یتبع طلحه و الزیبر و لا یرصد لهما القتال:

(( والله لا أکون کاالضبع تنام علی طول اللدم حتی یصل الیها طالبها و یختلها راصدها و لکنی

 اضرب بالمقبل الی الحق المدبر عنه و بالسامع المطیع العاصی المریب ابدا حتی یأتی علی

 یومی. فوالله ما زلت مدفوعا عن حقی مستأثرا علی منذ قبض الله نبیه حتی یوم الناس هذا. ))

ترجمه:

از سخنان آن حضرت آن هنگام که به ایشان پیشنهاد شد در پی طلحه و زبیر نرود و مهیای

جنگ با آنها نشود:

(( به خدا سوگند! هم چون کفتار نیستم که به واسطه ی ضربات آهسته ی چوب دستی به

 خواب رود تا شکارچی به آن برسد و گرفتارش کند. بلکه من همواره به وسیله ی روی

 آورنده ی به حق، بر روگردانده ی از آن می زنم و به همراه شنوای مطیع ( فرمان بر ) با

 عاصی دچار تردید می جنگم تا آن که مرگم فرا رسد. پس به خدا سوگند! از زمانی که خداوند

 پیامبرش را قبض روح کرد تا این روز، همیشه از حق خود رانده شده و ممنوع از حق

 خویش بوده ام. ))

نکات مهم خطبه:

1- ضایع شدن حق آن حضرت از زمان پیامبر تا زمان بیان خطبه.

2- خطبه در بیان شکایت از ضایع شدن حق امیرالمومنین است نه مقایسه و بیان افضلیت.

3-صحبت بر سر حقی است که برای امیرالمومنین ثابت بوده و منشأ آن رأی و انتخاب نبوده

 است.