آخرین ستاره

عزاداری های متداول در میان شیعیان برگرفته از نصوص و روایات است

آیت الله میرسیّد محمّد یثربی استاد دروس خارج حوزه علمیّه قم:

به گزارش خبرنگار شیعه نیوز در کاشان، آیت الله میرسیّد محمّد یثربی استاد دروس خارج حوزه علمیّه قم در جمع عزاداران حسینی به بیان جایگاه و عظمت محرم در میان شیعیان و شبه افکنی دشمنان تشیع پرداختند و گفتند:
هر سال در آستانه ی محرم که شور و عشق مردم به اباعبدالله الحسین علیه السلام به اوج می رسد، اهل شبهه دست به کار می شوند تا به وسیله ی مطالب بدون دلیل و واهی مومنین را از کربلا و عاشورا جدا کنند یا اعتقادات آنها را تضعیف نمایند.

در میان این دست از اهل ریب و شبهه دو گروه وجود دارند:
1- کسانی که عزاداری را به سمت افراط می برند. از این گروه می توان کسانی را نام برد که همراه با غنا، ضرب و نواختن آلات لهو و موسیقی عزاداری می کنند و نغمه هایی را که برگرفته از صدای خوانندگان منحرفی است که در ماهواره ها منتشر می شود، می خوانند و از اشعار بی محتوا که به توصیف قیافه های خیالی ائمه معصومین علیهم السلام می پردازد، استفاده می کنند که متاسفانه برخی از این امور در رسانه ی ملی هم جریان دارد. توصیه ی بنده به تصمیم گیران و کسانی که امور هیئات را در دست دارند این است که اجازه ندهند در هیئات مذهبی این امور رشد پیدا کند.

2- کسانی که به تضعیف سنن گذشته و کم رنگ نمودن مجالس عزاداری همت می گمارند. در میان این گروه کسانی دیده می شوند که قطعا سوء نیت ندارند اما دچار اشتباه شده اند. سخنان این گروه باعث تضعیف روحیه ی عزاداری در میان مردم و رواج شبهه می گردد.

در اینکه عزاداری سیدالشهدا علیه السلام مستحب است و گاهی براثر عوارضی وجوب تعیینی پیدا می کند تردیدی نیست. به عنوان مثال زمانی که عزاداری توسط رضاخان ممنوع شده بود، در چنین شرایطی اقامه ی عزاداری و زنده نگهداشتن یاد اباعبدالله علیه السلام وجوب پیدا می کند.

در مورد کیفیت عزاداری چند دسته روایت از ائمه علیهم السلام وجود دارد که توجه به آنها روشن می سازد سنن و رسومی که در جامعه ی ما دارج و رایج است، از نصوص و روایات برگرفته شده است.

1- روایاتی مثل روایت ابن شبیب از حضرت امام رضا علیه السلام که براساس آن گریه بر سیدالشهدا علیه السلام مورد دستور شمرده می شود. از جمله ی این روایات می توان به کلام حضرت رضا علیه السلام اشاره نمود که فرمودند: گریه بر مصائب امام حسین علیه السلام پلک های ما را زخمی کرده است.

2- روایاتی که زیارت سیدالشهدا علیه السلام را مورد تاکید قرار داده است تا جایی که خود ائمه علیهم السلام کسانی را برای زیارت حرم مطهر ایشان اجیر می کرده اند. به عنوان مثال روایتی که از امام هادی علیه السلام است. ایشان در عصری که متوکل عباسی زائرین کربلا را مورد آزار قرار می داد و به کشتار زوار و قطع دست و پا و گوش آنها می پرداخت، امام هادی علیه السلام توصیه می کردند که زیارت اباعبدالله علیه السلام ترک نگردد.

3- روایاتی که در مورد استحباب نوحه سرایی برای اباعبدالله علیه السلام است. کاری که امروزه نیز در میان شیعیان جریان دارد.

4- روایاتی که تاکید بر بکاء و جزع در عزای سیدالشهدا علیه السلام دارد. کتب لغت جزع را به دو صورت معنی کرده اند، بریدن و بی قراری نمودن. البته اشکالی ندارد که هر دو معنی را به یک معنی برگردانیم و بگوییم بریدن از صبر و بی قراری کردن. براساس روایت صحیحه در امالی مفید امام صادق علیه السلام هر بکاء و جزعی را منع کرده اند مگر جزع و بکاء بر اباعبدالله علیه السلام. هر چند برخی خواسته اند از این روایت تنها اباحه ی بکاء و جزع را ثابت کنند اما توجه به روایت دیگری که سندش از روایت مذکور صحیحتر است جزع و بکاء بر سیدالشهدا علیه السلام استحباب را ثابت می کند چون در پایان روایت دوم بر این جزع و بکاء وعده ی پاداش و اجر داده شده است و معلوم است که بر کاری که تنها مباح است پاداش تعلق نمی گیرد.

5- روایاتی که در مورد لطم و آسیب رساندن به بدن در مورد سید الشهداعلیه السلام وارد شده است. راوی از امام صادق علیه السلام سوال کرد: اگر کسی برادرش از دنیا رفت، میتواند پیراهن چاک کند؟ امام علیه السلام فرمودند: مانعی ندارد اما به سینه و صورت خود نزند سپس امام علیه السلام اضافه کردند: تنها بر مثل حسین (علیه السلام) است که باید لطم برصورت زد. کسی که می شود برای عزای او بر صورت زد اباعبدالله الحسین علیه السلام است کاری که فاطمیّات در روز عاشورا کردند.

درزیارت ناحیه ی مقدّسه می خوانیم که وقتی اسب بی سوار سیدالشهدا علیه السلام به خیمه ها بازگشت، خانم ها از خیام بیرون آمدند و به صورت خود لطم زدند. این کار اهل بیت سیدالشهدعلیه السلام است که در محضر امام سجاد علیه السلام صورت گرفت. اگر این عمل اشکالی داشت این امام معصوم علیه السلام نهی می کردند.

حضرت زینب سلام الله علیها نیز در حضور امام سجاد علیه السلام در کوفه پیشانی خود را به چوبه ی محمل کوبیدند و خون جاری شد. این کار نیز در محضر امام معصوم سلام الله علیه صورت گرفته است.

چه چیزی را می خواهند از مردم بگیرند؟ امام راحل فرمود: همین محرم و عاشوراست که دین را زنده نگه داشته است و همین مراسم سنتی. برای حفظ تشیع و نظام و حکومت نیز لازم است که این عزاداری زنده و نام اباعبدالله علیه السلام زنده نگهداشته شود. چرا با سنت های اصیل که دستور شریعت و ائمه علیهم السلام است مخالفت می کنند؟ آیا می توان لطم کرد و سینه زد اما سینه سرخ نشود؟ لطم کردن دستور داده شده است نه نوازش کردن سینه، فرموده اند لطم کنید و هر چیزی که مصداق لطم و مصداق جزع و بی قراری باشد مورد دستور و مستحب است و این تا حدی است که موجب جنایت بر نفس نگردد و جاری شدن خون جنایت برنفس نیست.

باید به معرفت دست یافت، معرفت سیدالشهدا سلام الله علیه آیا این امکان پذیر است ؟ باتوجه به فرموده پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم حسین (علیه السلام) از من است و من از حسین (علیه السلام) هستم. این روایت نشان می دهد که در صحنه عاشورا سنگ به اباعبدالله علیه السلام نخورد؛ سنگ به وجود مبارک رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم اصابت کرد.

همینطور در کلام دیگر رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم که در معتبر ترین کتب اهل سنت (مستدرک حاکم 154: 3 مورد تصحیح ذهبی) نقل شده می خوانیم که خداوند با غضب فاطمه (سلام الله علیها) غضب می کند و در روایت دیگری که در منابع معتبر عامه (صحیح بخاری 3: 8) است نقل شده که حضرت زهرا سلام الله علیها تا پایان عمرشان از ابوبکر روی گردان و غضبناک بودند. اگر کسی مورد غضب حضرت زهرا سلام الله علیها قرار گرفت به نقل کتب معتبر اهل سنت مورد غضب خداوند خواهد بود و براساس آیه ی شریفه در سوره ی طه «و من یحلل علیه غضبی فقد هوی» هر کس مورد غضب خداوند قرارگیرد سقوط می کند.

این مراسم با مقتل خوانی توسط ایشان ادامه یافت و سپس هیئت عزاداران به سوگواری و سینه زنی پرداختند. اقامه ی نماز جماعت ظهر و عصر پایان بخش این مراسم بود.

منبع خبر: شیعه نیوز

نوشته شده توسط ققنوس در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 ساعت 3:47 بعد از ظهر موضوع عزاداری های متداول در میان شیعیان برگرفته از نصوص | لینک ثابت